De richtlijnen van de Nederlandse Vereniging van Aids Behandelaren
Via de systematiek van het CBO (www.cbo.nl) werd van 2000 tot 2007 op basis van de best beschikbare literatuur een richtlijn opgesteld over verschillende aspecten van de begeleiding van een hiv geïnfecteerde persoon. Het resultaat van deze “Nederlandse richtlijnen antiretrovirale therapie” vindt u hieronder:
NVAB Richtlijnen anno 2010
Herziening van de richtlijnen vergt echter veel tijd en toen de subsidie voor het onderhoud van de richtlijnen door de overheid werd ingetrokken, werd door de NVAB in 2008 tot een andere systematiek besloten.
Hoofdstuk 2 uit de Nederlandse richtlijn betreft de antiretrovirale therapie zelf. Door de vele studies op dit gebied en de introductie van nieuwe middelen, is dit het hoofdstuk met de kortst durende actualiteitswaarde.
Aangezien in de Verenigde Staten via een vergelijkbare CBO systematiek op professionele wijze de antiretrovirale therapie iedere half jaar wordt herzien, werd in 2008 in een ledenvergadering van de NVAB besloten dat de Amerikaanse “DHHS guidelines” ook de Nederlandse richtlijnen zouden worden:
Deze richtlijnen worden niet gevolgd als er adviezen in staan die niet overeenkomen met Nederlandse regelgeving. Zo kan een advies dat middel X in de DHHS als eerstelijns therapie wordt geadviseerd niet opgevolgd worden als middel X voor dit doel in Nederland niet geregistreerd is. Binnenkort zal de NVAB met een extra document komen wat precies aangeeft wat wel en niet van toepassing is voor de Nederlandse situatie.
De andere hoofdstukken zijn ook anno 2010 vaak nog actueel, maar zullen door de NVAB in 2010 opnieuw tegen het licht worden gehouden.
Meer informatie over:
